Related Collectible
Lore
Lazurowy grom
Dla Duchów, które szanują wspomnienia Serafinów.
– Nie mogę się doczekać ponownego połączenia z twoim Duchem. Być może wymienimy się miłymi wspomnieniami o was razem.
Eris przygląda się, jak Włóczęga prycha, a potem dłubie w jedzeniu, krzywiąc się na widok poszatkowanej kapusty marniejącej w jego misce. Może za dużo majonezu jak na jego gust, ale nawet w takim przypadku znalezienie czegoś, czego Włóczęga nie byłby w stanie strawić, to rzadkość. Zauważa jej zmartwienie.
– To po prostu… nie pobudza kubków smakowych szczególnie mocno.
– Ciekawe. Biorąc pod uwagę twoją dietę, spodziewałam się, że twoje kubki są wiecznie pobudzone.
Rozbawiony Włóczęga wypuszcza powietrze z płuc, jeszcze raz spoglądając na pozostałości rozczarowującego posiłku.
– Nie miałem zbyt wielu okazji do grymaszenia.
Wzdycha głęboko, a nagłe uczucie strachu wywołuje trzepot świetlistych ciem w jej brzuchu. Już rozumie.
– Boisz się rozpalania?
Śmieje się. – To mało powiedziane. Będę jadł w towarzystwie cholernej kuli ognia. Ponadto, biorąc pod uwagę moją przeszłość, nie zdziwiłbym się, gdyby mój Duch mnie nienawidził. Wiem, że sam żywiłbym takie uczucie.
– Nie tobie snuć przypuszczenia, ani decydować o tych uczuciach. Możesz jedynie kontrolować własną reakcję na nie.
Kiwa głową, przetrawiając jej słowa. Z uśmiechem wybiera z surówki marchewkę.
– Poza tym może wszyscy zasługujemy na drugą szansę.
Zatapia zęby w kawałku marchwi, krzywi się i wypluwa ją z powrotem do miski.
