Classified Item
Bungie has the ability to expose information in the API that, for whatever reason, is not yet ready to be seen. We call these items "classified".
Sometimes classified items eventually are revealed to be real, in-game items. However, they are usually just junk data that made it into the API that isn't intended to be seen.
We include these items in the database solely to provide a complete view of what is in the API files. You should not take the presence of this item as a guarantee of something coming in a future update or attempt to analyze its presence too deeply. Doing so likely will only lead to disappointment.
This item is categorized as classified because:
- It is a dummy responsible for generating items purchased from vendors or obtained from opening engrams.
Stats
| Obrona | 0 |
Lore
Buty przewagi
„Wybrałam swoją ścieżkę. Możesz powiedzieć to samo o sobie?” – Rekkana, Czarownica Kentarch 3
– Nie po to tu przyszliśmy. – Lisbon-13 wciąż nie był przekonany.
– Oczywiście, że nie. Kto mógł to przewidzieć? – zaczęła Rekkana. – Ale teraz, po tym wszystkim, czy naprawdę znaczenie ma to, jaka była nasza misja? To jest dużo ważniejsze.
Rekkana chciała go zapewnić, ale była to niewyobrażalna niemożliwość – niezapisana historia. Nigdy nie czuła się tak zagubiona i jednocześnie tak wolna.
– I cudowniejsze. Pamiętaj o tym – powiedział Yardarm-4, jakby czytał jej w myślach.
– Te rzeczy – te moce, które otrzymaliśmy – pochodzą od złej strony. – Oczy Lisbona-13 błagały ją.
– Nie byłabym taka pewna. – I nie była. Niczego nie mogła być teraz pewna.
– Pamiętasz Io? – Yardarm-4 nie mógł powstrzymać entuzjazmu. – Byliśmy przygwożdżeni w tym kontenerze transportowym, hoplici zbliżali się ze wszystkich stron, a ty – ty draniu… Wyszedłeś małą dziurą z tyłu i zacząłeś biec. Myślałem, że nas zostawiłeś.
– Nigdy – odparł gwałtownie Lisbon-13. Jego oczy błysnęły gniewem, ale Yardarm-4 zdawał się tego nie zauważać.
– Wiem. Całe pudło trzęsło się od pocisków, wybuchy wszędzie dookoła, strzelaliśmy, gdy mogliśmy, i nagle, przez cały ten harmider, słyszę twój krzyk. To było jak wycie zjawy. Wróciłeś na Przechwytywaczu – w którym wciąż siedział psion – drąc się wniebogłosy. Sterowałeś nim za pomocą jego głowy!
– Pamiętam.
– Staranowałeś czterech hoplitów stojących z boku. A potem, a potem – pamiętasz, Rekkana?
– Jak mogłabym zapomnieć.
– Rozbiłeś Przechwytywacz na tarczach innego hoplity i wykorzystałeś SIŁĘ EKSPLOZJI, by polecieć do góry. A gdy uderzyłeś o ziemię za nimi – BUM! To była najpiękniejsza rzecz, jaką widziałem w życiu.
Lisbon-13 się nie odzywał. Zupełnie jakby historia go uciszyła.
– To właśnie my teraz. Robimy to co ty. Cały wszechświat jest jak ten kontener, a Ostatnie Miasto, Straż Przednia, Wędrowiec – oni wszyscy w nim siedzą. A my właśnie wykradliśmy się przez tę dziurę z tyłu. A tam jest ten Przechwytywacz, i to bez psiona w środku. W tym miejscu metafora robi się trochę mętna, bo zamiast jednego Przechwytywacza jest Przechwytywacz dla ciebie, Goliat dla mnie i Kosiarz dla Rekkany. Jak wyglądałaby tamta walka, gdybyśmy mieli do dyspozycji taką siłę ognia?
– Paskudnie. – Lisbon-13 prawie wypluł te słowa.
