Classified Item
Bungie has the ability to expose information in the API that, for whatever reason, is not yet ready to be seen. We call these items "classified".
Sometimes classified items eventually are revealed to be real, in-game items. However, they are usually just junk data that made it into the API that isn't intended to be seen.
We include these items in the database solely to provide a complete view of what is in the API files. You should not take the presence of this item as a guarantee of something coming in a future update or attempt to analyze its presence too deeply. Doing so likely will only lead to disappointment.
This item is categorized as classified because:
- It is a dummy responsible for generating items purchased from vendors or obtained from opening engrams.
Stats
| Obrona | 0 |
Lore
Hełm agonii
Akolici Nezareca: Wrzosiec – I
Ciemność lasu wydała się ciężka, przytłaczająca.
Adrenalina buzowała we mnie, gdy przyglądałem się, jak mój przeciwnik pada. Nasłuchiwałem łomotu jego ciała uderzającego o ziemię.
Głęboka czerwień zabarwiła pobliskie drzewo, spływając po korze i przenikając do drewna bielu. Jej nadmiar zbierał się na ziemi i wpływał pomiędzy martwe sosnowe igliwie.
Nie pamiętam, kim był i dlaczego postanowiłem go zabić.
W przeszłości nie stroniłem od rozlewu krwi. Zabijałem z łatwością. Jeśli ktokolwiek przeżył kolejny dzień na mojej ziemi, było tak, ponieważ ja tak chciałem.
Ale teraz odczuwałem to inaczej.
Przede mną poruszyły się cienie w morzu drzew. Stanąłem w gotowości, trzymając mocno miecz. Mrowienie wybiegło z koniuszków moich palców, zelektryzowało ręce i zatrzymało się jako zimny dreszcz z tyłu karku.
– Kto idzie?
Słyszałem szepty wokół siebie, zza każdego drzewa. To było przytłaczające, wszechogarniające, niezrozumiałe.
Cień szybko pokonywał odległość między nami, aż uniósł się nade mną.
Sięgnął po mnie, a ja się cofnąłem.
Pamiętam złowieszczy śmiech i to, jak obudził we mnie pierwotny strach.
Byłem sparaliżowany. Mój umysł zalały szepty.
Jego eteryczne ciało nachyliło się w przód i przedarło przeze mnie. Czułem, że upadam. Straciłem oddech i przez chwilę nie było nic… pustka, jakiej nigdy wcześniej nie znałem.
