Classified Item
Bungie has the ability to expose information in the API that, for whatever reason, is not yet ready to be seen. We call these items "classified".
Sometimes classified items eventually are revealed to be real, in-game items. However, they are usually just junk data that made it into the API that isn't intended to be seen.
We include these items in the database solely to provide a complete view of what is in the API files. You should not take the presence of this item as a guarantee of something coming in a future update or attempt to analyze its presence too deeply. Doing so likely will only lead to disappointment.
This item is categorized as classified because:
- It is a dummy responsible for generating items purchased from vendors or obtained from opening engrams.
Special Perks
Stats
| Prędkość ciosu |
|
40 | |
| Siła rażenia |
|
60 | |
| Zasięg |
|
40 | |
| • Damage Falloff | |||
| Stabilność |
|
0 | |
| Wydajność bloku |
|
0 | |
| Odporność bloku |
|
0 | |
| Generowanie amunicji |
|
0 | |
| Przybliżenie |
|
0 | |
| Lotna skuteczność |
|
0 | |
| Czas ładowania | 50 | ||
| Zasób amunicji | 66 | ||
| Atak | 0 | ||
Curated Roll
Lore
Blizna Soli
Kopanie zostawia ślad.
Wspinając się na Grań Kadmosa, Trestin wyczuwała, że jej oczekiwanie dobiega końca.
Wzmacniane przez śnieg światło Słońca kłuło ją w oczy. Weszła już powyżej linii chmur. Skierowała wzrok w dół, skupiając się na wzniesieniach poniżej. Jej mięśnie napięły się, gdy sięgnęła ku kolejnej półce.
Teraz już nie będzie się powstrzymywać.
W radiu słyszy przebijający się przez zakłócenia głos lorda Saladyna:
– Wtargnięcie Kombinatu… Weksowie… Przed nami…
Duch Trestin bez słowa wyłącza przekaz. W pobliżu jest sporo takich, co chętnie wykonają rozkaz Żelaznego Lorda. Nie będzie ich żałował.
Dziwiła się, że ktokolwiek byłby do tego zdolny, a już zwłaszcza jej dawni towarzysze. Zdradziła ich, a przynajmniej tak krzyczał Sadhij:
– Mieliśmy być cienką linią, oddzielającą nas od Ciemności, zdrajczyni!
|| Zaiste cienką. Czemu więc jej nie przekroczyć? ||
Ponieważ nie mieli tego w sobie. Sprawdziła. Otworzyła ich na oścież i szukała głęboko, by się upewnić. Nie mieli tego w środku. Tego głodu, przeszywającego i zagrzebanego, niczym ocean pod lodowcową skorupą Europy. Pływu, niewykrywalnego z powierzchni, ale niepowstrzymanego. Nigdy nie chciała nikogo zdradzić. Pragnęła jedynie wolności.
|| Wkrótce będziesz ją miała. Wkrótce będziesz wolna. ||
Mięśnie zadrżały z wyczerpania, sięgnęła ręką w górę i wreszcie poczuła śnieg. Dostała się na szczyt.
Przez chwilę leżała na wzniesieniu, oddychając ciężko. Gdy jej wzrok się polepszył, westchnęła. Był tam – czarny kamień, wyraźnie zaznaczający się na tle lśniącej bieli. Wydawał się pulsować w rytmie jej serca. Dostrojony do wrzącego w niej samej pragnienia.
Z tyłu głowy dobiegł do niej ciepły, znajomy głos:
– Głuptas z ciebie.
Yara. Nagle w jej wnętrzu pojawiło się inne pragnienie, niewielkie, ale gorące. Czy to była… samotność?
|| To słabość. Przed tobą leży potęga.||
Pulsowanie narasta. Słyszy, jak krew wrze w jej żyłach, gdy podchodzi do obelisku z wyciągniętą ręką. Nigdy nie była tak blisko…
– Ani kroku dalej – odezwał się do Trestin nowy głos. Ale ten nie pochodził z jej głowy. Odwróciła się i zobaczyła stojącą kilka metrów dalej Czarownicę z wyciągniętym mieczem.
– Ty jesteś Trestin? Jestem Aunor. Zachęcam cię, byś ze mną poszła. Spokojnie.
Trestin popatrzyła na nią, po czym rzuciła się w kierunku obelisku.
Ostatnią rzeczą, którą poczuła, była stal. Czysta, zimna stal, przebijająca jej serce.
