Classified Item
Bungie has the ability to expose information in the API that, for whatever reason, is not yet ready to be seen. We call these items "classified".
Sometimes classified items eventually are revealed to be real, in-game items. However, they are usually just junk data that made it into the API that isn't intended to be seen.
We include these items in the database solely to provide a complete view of what is in the API files. You should not take the presence of this item as a guarantee of something coming in a future update or attempt to analyze its presence too deeply. Doing so likely will only lead to disappointment.
This item is categorized as classified because:
- It is a dummy responsible for generating items purchased from vendors or obtained from opening engrams.
Special Perks
Stats
| Promień wybuchu |
|
50 | |
| Prędkość pocisku |
|
73 | |
| Stabilność |
|
26 | |
| Szybkość dobycia |
|
71 | |
| Prędk. przeładowania |
|
71 | |
| • Reload Time | |||
| Asysta celowania |
|
76 | |
| Generowanie amunicji |
|
70 | |
| Przybliżenie |
|
13 | |
| Lotna skuteczność |
|
4 | |
| Kierunek odrzutu |
|
70 | |
| Pocisków na min | 72 | ||
| Magazynek | 1 | ||
| Atak | 0 |
Curated Roll
Lore
Epitafium Nowego Pacyfiku
„To się nie dzieje. To się nie dzieje. To się nie dzieje”.
Za rozpryskiem morskiej bryzy na oknie sypialni statki ewakuacyjne i ich niebieskie smugi przemykają nad Arkologią. Niebo rozświetlają promienie pomarańczowego światła. Przecinają smugi z bezwzględną precyzją i wkrótce każdy ze statków wybucha w rozkwicie ognia i jaskrawego ciepła.
Nikt nie opuści Tytana.
Nadia Jahandar nie próbuje go opuszczać. Na parapecie studzi się filiżanka herbaty. Na tablecie ma zbiorek poezji swojego nieodżałowanego brata, a w słuchawkach rozbrzmiewa nagranie jej ostatniego recitalu na pianinie. Muzyce towarzyszy ryk apokalipsy. Odwraca wzrok od okna.
Wkroczyłem w gwiazdy
Bowiem morza są zbadane
Na mapach nie ma już smoków
Samotny w morzu nocy
Choć nigdy nie stanie się domem
W zatoce nie ma już domowych palenisk
Nadia sięga po herbatę, wyglądając przez okno. Widzi morze wznoszące się w kilometrowej wysokości ścianę, która rzuca cień tak długi, że pogrąża Arkologię w ciemności.
Powie bratu, że ten wiersz jest jej ulubionym.