Classified Item
Bungie has the ability to expose information in the API that, for whatever reason, is not yet ready to be seen. We call these items "classified".
Sometimes classified items eventually are revealed to be real, in-game items. However, they are usually just junk data that made it into the API that isn't intended to be seen.
We include these items in the database solely to provide a complete view of what is in the API files. You should not take the presence of this item as a guarantee of something coming in a future update or attempt to analyze its presence too deeply. Doing so likely will only lead to disappointment.
This item is categorized as classified because:
- It is a dummy responsible for generating items purchased from vendors or obtained from opening engrams.
Stats
| Obrona | 0 |
Lore
Maska prawości
„Czemu ja muszę się mylić, żeby racja była po twojej stronie?” – Rekkana, Czarownica Kentarch 3
– Nie ufasz jej – powiedziała Rekkana. – Widzę to.
Lisbon-13 już odchodził.– Nie muszę jej ufać. Ufam tobie. – Rzucił te słowa niedbale przez ramię, ale ona odczuła ich wagę.
– I to wystarczy?
– Zawsze wystarcza.
Rekkana wykonała szybki krok, próbując dogonić serce, które za bardzo wyrwało się do przodu. Ale jej myśli były ciężkie.
Kryptochroni uczyli się osądzać i wyważać sekrety. Wszyscy logicznie myślący zdają sobie sprawę, że niewiedza wcale nie jest błogosławieństwem, ale tylko nieliczni poza Kryptochronami mają świadomość, jak straszliwa może być prawda. Ci Czarownicy, który dołączą do zakonu, muszą chcieć dowiedzieć się tego, czego większość wolałaby nie wiedzieć, i pamiętać to, co woleliby zapomnieć. Ale przyjęcie prawdy jest zawsze trudniejsze, gdy nie można się nią podzielić.
Wiedziała, że do tego dojdzie, zanim się spotkali. Wiedziała o nim wszystko, zanim w ogóle na nią spojrzał. Wiedziała nawet o mężczyźnie, którego Clovis Bray musiał zabić trzynaście razy, by utrzymać go w ryzach. I nie potrzeba było StrategOSa, by przewidzieć, jak na nią zareaguje.
Myślała, że cała ta wiedza posłuży jej za pancerz. Trzeba mniej przejmować się postaciami, gdy zna się zakończenie historii. Ale ona też jest postacią. A to jest jej historia.
– Hej, guzdrało, idziesz?
– Tak.
Rekkana przyspieszyła kroku i zrównała się z nim w cieniu kamiennego sześcianu pokrytego rubinowymi kwiatami. Ich wzrok spotkał się na chwilę, gdy się zbliżała, a potem on rozejrzał się po okolicy.
– Dziwnie jest przebywać po drugiej stronie lustra.
– Tak.
Rekkana widziała, jak myśli. Jego jasne oczy były skupione na czymś odległym, gdy dumał nad różnymi rzeczami: nad ich misją, tym, co powiedzieli jej przełożeni i o niej. Nagle odwrócił się w stronę obozu.
– Lepiej wracajmy do Yardarma, zanim zacznie z nudów strzelać do robaków.
