Classified Item
Bungie has the ability to expose information in the API that, for whatever reason, is not yet ready to be seen. We call these items "classified".
Sometimes classified items eventually are revealed to be real, in-game items. However, they are usually just junk data that made it into the API that isn't intended to be seen.
We include these items in the database solely to provide a complete view of what is in the API files. You should not take the presence of this item as a guarantee of something coming in a future update or attempt to analyze its presence too deeply. Doing so likely will only lead to disappointment.
This item is categorized as classified because:
- It is a dummy responsible for generating items purchased from vendors or obtained from opening engrams.
Special Perks
Stats
| Siła rażenia |
|
45 | |
| Zasięg |
|
34 | |
| • Damage Falloff | |||
| Stabilność |
|
46 | |
| Szybkość dobycia |
|
26 | |
| Prędk. przeładowania |
|
35 | |
| • Reload Time | |||
| Asysta celowania |
|
71 | |
| Generowanie amunicji |
|
50 | |
| Przybliżenie |
|
20 | |
| Lotna skuteczność |
|
24 | |
| Kierunek odrzutu |
|
55 | |
| Pocisków na min | 260 | ||
| Magazynek | 17 | ||
| Atak | 0 | ||
Curated Roll
Lore
Uścisk Aishy
Wypełnij me rany stopionym złotem i odtwórz mnie w całości.
Była tu już wcześniej.
Wyblakłe smugi obłoków kłębią się nad iglastymi drzewami w kolorze poczerniałego szmaragdu. Nie śpiewają tu żadne ptaki, tylko wiatr gwiżdże między gałęziami. Rozbłyski atomowego ognia rozkwitają w lesie i liżą tlącą się korę. W ziemi jest trucizna, w powietrzu przemoc. Krzyki, ludzkie i nieludzkie, rozlegają się i niosą echem w mroku.
Była tu już wcześniej.
Z wejścia do jaskini wypadają dwa tuziny sług Roju, połyskujących i opalizujących jak martwe małże. Brną przez ciemność, wydając z siebie rozdzierające okrzyki. Shayura stoi, mocno trzymając ognisty miecz i odkrzykując miażdżącej masie chityny i kości.
Była tu już wcześniej.
Płonące ciała sług padają wokół niej, ale z każdą kolejną falą nekrotycznych żołnierzy ma wrażenie, że ich liczba się podwoiła. Prą przed siebie, spychając ją coraz bardziej ku zboczom jaru za jej plecami. Shayura wie, że jedyna droga prowadzi naprzód. Zza pleców wyrastają jej ogniste skrzydła, posyłając falę przeraźliwego ciepła i zwęglonych sług.
Była tu już wcześniej.
Słudzy w końcu się wycofują, ale ogromny rycerz, który kroczy przez ich rozdzielające się szeregi, jest najlepszym dowodem, że do zwycięstwa jeszcze daleko. Jej miecz uderza w tarczę rycerza, rozbijając ją pojedynczym ciosem. Kolejny cios przebija się poprzez ramię rycerza i zanurza ostrze w jego piersi.
Była tu już wcześniej.
Wyczuwa, że jej Światło odpływa, i nie tracąc czasu rozcina rycerza w pół i oddziela jego głowę od ciała. Shayura oddycha z ulgą, ale wraz z następnym oddechem następuje oślepiający rozbłysk światła. Pojawia się nad rycerzem. Jej wzrok się rozmywa, umysł wpada w wir. Kształt jest zarówno znajomy, jak i obcy – Duch. Shayura widzi odrodzonego rycerza Roju, odbudowanego, jakby był Strażnikiem.
Była tu już wcześniej. Ale nie w ten sposób.
Panika narasta w jej piersiach. To nie jest śmiertelny rytuał Roju. To nie jest Tytan. Uskakuje przed kolejnym ciosem rycerza, wpadając prosto w zasięg sługi, który rozbija jej pancerz. Przywołując resztki energii słonecznej, Shayura wzywa cykloniczny słup płomieni, który wzbija się pod niebo i pochłania rycerza.
…nie w ten sposób.
Widmowy rycerz pada w płomieniach, a jego Duch objawia się ponownie. Shayura wyskakuje naprzód i wbija w niego miecz, przyszpilając wrzeszczącego Ducha do leśnej ściółki. Jej słoneczna aura migocze i zanika. Dym i para wzbijają się z jej pleców i ramion.
– NIE W TEN SPOSÓB!
– Shay!
Shayura łapie oddech, jej umysł jest wstrząśnięty. Czuje pod sobą miękką trawę i widzi ukwiecony park, który ją otacza. Siedzi w sercu Miasta pod okiem Wędrowca. Z boku na ziemi leży jej PM. Na policzkach, pod wyczerpanymi oczami, błyszczą łzy. Ciemne, splątane włosy lepią się jej do głowy.
Aisha klęczy przed przyjaciółką, jakby chciała obłaskawić dzikie zwierzę. Oniemiały Reed-7 za jej plecami dłonią zasłania usta. Za nim stoi straż miejska z bronią wycelowaną w Shayurę.
– Shay? – Aisha tym razem mówi spokojnie. Delikatnie kładzie dłonie na policzkach Shayury i spogląda jej w oczy, szukając śladu rozpoznania. Shayura w końcu wyciąga rękę i dotyka dłoni Aishy. Usiłuje mówić, ale jej słowa to ledwie pojękiwania.
Aisha otacza obiema rękami ramiona Shayury i zamyka ją w uścisku. – Będzie dobrze – Aisha szepcze we włosy Shayury.
– Znajdziemy dla ciebie pomoc – obiecuje Aisha.
Shayura nie ufa samej sobie ani światu, który jak sądziła, znała. Światło jest Ciemnością, Ciemność jest Światłem. Granice zatarły się i są nierozpoznawalne.
Ale w poddaniu się wreszcie odnajduje spokój.
