Classified Item
Bungie has the ability to expose information in the API that, for whatever reason, is not yet ready to be seen. We call these items "classified".
Sometimes classified items eventually are revealed to be real, in-game items. However, they are usually just junk data that made it into the API that isn't intended to be seen.
We include these items in the database solely to provide a complete view of what is in the API files. You should not take the presence of this item as a guarantee of something coming in a future update or attempt to analyze its presence too deeply. Doing so likely will only lead to disappointment.
This item is categorized as classified because:
- It is a dummy responsible for generating items purchased from vendors or obtained from opening engrams.
Stats
| Obrona | 0 |
Curated Roll
Lore
Obręcz wspomnienia
Aby wyostrzyć zmysły, gdy powrócimy.
OPOWIEŚĆ Z MROCZNEGO WIEKU, CZĘŚĆ TRZECIA Z TRZECH
OBRZEŻA MIASTA PLAMISTY NURT
Efrideet stoi w płonącym kraterze, a Światło jej Ducha błyska prędko niczym w rytm rechotu nad ciałem Saladyna. Mężczyzna nagle siada w przygarbionej pozycji z ramionami opartymi na kolanach. Kurz ze zniszczonego pajęczego czołgu zsuwa mu się z pancerza i zostaje porwany przez wiatr. Efrideet kuca, wręcza Saladynowi jego Ducha i puka go w hełm.
– „A jeśli spudłujesz?” A widziałeś kiedyś, żebym spudłowała?
– Nie, nie wydaje mi się.
– To było pytanie retoryczne.
– Co ci zajęło tyle czasu?
– Kilku udało się przeżyć.
Usiadł prosto, zaniepokojony.
– Gdzie oni teraz są?
Nie zwróciła uwagi na jego przerażenie.
– Nigdy nie dotarli do miasta.
Saladyn rozluźnił się na te słowa. Wziął do ręki spory kamień i skupił na nim wzrok.
– Przydałby mi się ktoś z twoim zapałem. Twoim kompasem moralnym. Smok w tobie jest prawdziwie dziki.
– A co, jeśli zmieniłam zdanie? Czy będę mogła tobą znów cisnąć?
– Nie.
– Odmawiam wtedy.
Kamień w jego dłoni roztrzaskał się, gdy zacisnął pięść.
– Podejrzewam, że znów skończy nam się amunicja – dokończył przez zaciśnięte zęby. – Dołącz do nas na Grani Malejącego.
– Ilu was tam jest?
Saladyn uśmiecha się.
– Kilku.
